قوله : و فى الوسط ذلك : مقصود از [ وسط ] خادم بوده و مشار اليه [ ذلك ] ما يليق بحاله كمّا و كيفا مىباشد . قوله : لشرف او عجز : يعنى خادمى كه لائق به شأن مديون است منشأ آن يا شرافت و موقعيّت او بوده و يا ناتوانى و عدم قدرتش بر انجام كارهايش است بطورى كه محتاج به استخدام خدمتكار مىباشد . قوله : و كذا دابّة ركوبه : ضمير در [ ركوبه ] به مديون عائد است و مقصود اين است كه در مركب سواريش نيز رعايت شأن از جهت شرف يا عجز لازم و واجب است . قوله : و لو زادت عن ذلك فى احد الوصفين : ضمير در [ زادت ] به امور ثلاثة يعنى [ دار و خادم و ثياب تجمّل ] عود نموده و مشار اليه [ ذلك ] ما يليق بحاله بوده و منظور از [ وصفين ] كم و كيف است . قوله : وجب الاستبدال : يعنى اگر در كيف اين سه امر زياده‌روى كرده باشد آن را به آنچه در خور شأنش هست بدل مىنمايند . قوله : او الاقتصار على ما يليق به : يعنى اگر در كمّ امور مذكور تعدّى نموده باشد بيش از آنچه را كه لائق به او است گرفته و به همان مقدار لائق بشأنش اكتفاء مىكنند . متن : و ظاهر ابن الجنيد بيعها في الدين و استحب للغريم تركه ، و الروايات متضافرة بالأول و عليه العمل ، و كذا تجري عليه نفقته يوم القسمة ، و نفقة واجبي النفقة ،